17 జనవరి, 2018, బుధవారం భారతీయ కాలమానం
Font Help

ఎపిఎ ను హోంపేజీగా చేసుకోండి

Click here for Short English summary

స్వాతంత్ర్యోత్తర యుగంలో తెలుగు భాషా సాహిత్య పరిశోదనలు

కొన్ని సమస్యలు:

పరిశోధన ఎంత విస్తృతంగా సాగుతున్నా ''రాసి'' పెరిగినంతగా ''వాసి'' పెరగటం లేదన్నది అందరూ గుర్తిస్తున్న సత్యం. పరిశోధన చెయ్యటంలో ఒరిజినాలిటీ, తర్కం, ప్రాయోగిక దృష్టి, నిబద్ధత - ఉండాలన్నది చాలా మంది పరిశోధకులు గుర్తించటం లేదు. మూల గ్రంథాలను చూడకుండానే ద్వితీయ, తృతీయ ఆకరాల్ని చూసి ''కొట్టేసెవ్'' (కొటేషన్) పద్ధతిలో - గ్రంథ చౌర్యాలు, కూటస్పష్టులూ, సిద్ధాంత వ్యాసరచనల్లో ప్రవేశించి పరిశోధనలకు 'కర్తృ' నిర్ణయం ఒక పెద్ద సమస్య అయిపోయింది. పత్రికా శైలిలో రాయటం, అనవసరంగా అలంకారాలతో మాట్లాడటం, సత్యాన్ని దాచి మసిబూసి మారేడు కాయ చేయటం - ఇవన్నీ ఇతర వ్యవస్ధల్లో వచ్చినట్లే పరిశోధనలోనూ ప్రవేశించాయి. యూనివర్శిటీ పరిశోధనల వన్నె తగ్గిందని పత్రికల్లో వస్తున్న సమీక్షలే నిరూపిస్తున్నాయి. పరిశోధకుడు, పర్యవేక్షకుడు ఇరువురూ ఒకే ధ్యేయంతో పని చేసిన సందర్భాలలో మాత్రం ఉత్తమ పరిశోధన గ్రంథాలు ఇప్పుడూ రాగలవని కొందరు నిరూపిస్తున్నారు. అంచేత తెలుగు పరిశోధన రంగ భవిష్యత్తు ఆశాజనకంగానే వుందని చెప్పవచ్చు.

కొన్ని విశేషాంశాలు:

పరిశోధనకు ఇంకా సమగ్రమైన ఒక ''వ్యూహం'' నిర్మించుకోవలసి వుంది. ప్రతి విశ్వవిద్యాలయానికి సమగ్రమైన గ్రంథాలయం, రెఫరెన్సు సెక్షన్ ఉంటే తప్ప ఈ పరిస్ధితి మారదు. కాని తెలుగుదేశంలోని గ్రంథాలయాలు ఇంకా అరకొరగానే వుంటున్నాయి. అంచేతే కొన్ని పరిశోధన రంగాలకు స్పష్టమైన రూపురేఖలు రాకముందే కాని కాలగర్భంలో కలిసిపోతున్నాయి. మూలపాఠ నిర్ణయం, శాసన పరిశోధన, లిపి శోధన, పదప్రయోగ సూచికలు, నానార్ధక నిఘంటువులు, విజ్ఞాన సర్వస్వాలు, పూర్వగాధాలహరులు, కవి జీవిత నిఘంటువులు, ఒక కవి రచనల పట్టికలు, భిన్న కవులతో, రచయితలతో ఇంటర్వ్యూ (ఆడియో, వీడియో)లు, భిన్న కళారూపాల ప్రదర్శనలు - ఇవన్నీ లభ్యమయ్యే రీతిలో ప్రోత్సాహం లభిస్తే తప్పా పరిశోధన రంగం ప్రయోజనవంతంగా తయారు కాదు.

అందుకే అభివృద్ధి పొందని అలాంటి పరిశోధన రంగాలను గుర్తు చేస్తూ ఈ వ్యాసం ముగిస్తాను. ఆవంత్స సోమసుందరగారు నారాయణబాబు, శేషేంద్ర, కృష్ణశాస్త్రిల మీద పరిశోధించారు. ఆర్.ఎస్. సుదర్శనంగారు ఆంగ్లోపన్యాసకులయినా అతి మౌలికమైన సాహిత్య పరిశోధన చేసినవారు. సాహిత్యంలో దృక్పధాల మీద వారి గ్రంథాలు, వ్యాసాలు విరివిగా వచ్చాయి. సర్దేశాయి తిరుమలరావుగారు కూడా జనప్రియ రామాయణం మొదలు పారడైజ్ లాస్టు వరకు అన్ని విషయాల మీద సాధికారమైన పరిశోధన చేశారు. కాని పరిశోధనలకు వీరి గ్రంథాలు, వ్యాసాలు అలభ్యంగా వుంటున్నాయి. అంచేత గతానుగతికంగానే సిద్ధాంత వ్యాసాలు తయారవుతున్నాయి. అలాగే శేషేంద్రశర్మగారి ''కవిసేన మేనిఫెస్టో'' (1977) కవిత్వ విచారణలో ఉత్తమ పరిశోధన. ఈ ధోరణి పరిశోధకులలో ప్రచారంలోకి ఇంకా రాలేదు. రాచమల్లు రామచంద్రారెడ్డిగారి ''అనువాద సమస్యలు'' రాపోలు ఆనంద భాస్కర్ గారి ''తెలుగు జర్నలిజం చరిత్ర వ్యవస్ధ'' ఉత్తమ పరిశోధనలే. కాని ఈ పరిశోధన రంగాలు విశ్వవిద్యాలయాలలో ఇంకా మొదలు కాలేదు.

చివరగా చెప్పదలచిన విషయం - బాలసాహిత్యం, ఒక్క డా. వెలగా వెంకటప్పయ్యగారు, ఒక్క డా.ఎం.కె.దేవకిగారు తప్ప ఈ రంగంలో విశేషమైన కృషి చేసినవారే కనిపించటం లేదు. అసలు సినిమా గేయ సాహిత్యం మీద, చిత్ర నిర్మాణ సౌందర్యం మీద ఇంకా పరిశోధన మొదలు కాలేదు.

భవిష్యత్తులో ఈ రంగాలు విస్తరించాల్సిన అవసరం వుంది. పరిశోధన అసలు ఇండియాలోనే నత్తనడక నడుస్తోంది. విమర్శకులకు కవులకన్నా గౌరవం తక్కువ. పరిశోధకులకు విమర్శకులకన్నా చిన్న పీట వేస్తారు. పరిశోధన ద్వారా చూసే ''దృష్టి'' మారుతుంది. సాహిత్య సృష్టిని మూలమట్టుగా మార్చే స్వభావం పరిశోధనకుంది. ఈ ప్రాధాన్యాన్ని మనవారు ఇకనైనా గుర్తించాలి.

పేజి   12345678 |      

SiteMap (క్షేత్ర పటం)      Copyright(2008) Reserved